در نماز جعفر وان را نماز تسبيح ونماز حبوة نيز گويند وأين نماز سنت مؤكد ومشهور بين عامه وخاصه است واخبار در ان متواتر است أبو بصير از جناب صادق عليه السلام روايت كند كه حضرت رسول ص بجناب جعفر رضي الله عنه فرمود ايا بتو نبخشم ايا عطيه بتو ندهم ايا حبوة بجنابت ندهم پس حضرت جعفر ع عرض كرد بلى يا رسول الله ص حضرت صادق ع فرمود كه مردم گمان كردند كه طلا ونقره باو عطا مىفرمايد پس متوجه شدند كه عطاى ان بزرگوار را بدانند پس حضرت رسول ص فرمود بجعفر كه من بجناب تو عطا كنم چيزى را كه اگر هر روز بعمل اورى بهتر باشد براي تو از دنيا وانچه در ان است واگر هر دو روز يك مرتبه بجا اورى گناهان كه ميان ان دو نماز كرده خدا بيامرزد يا هر جمعه يا هر ماه يا هر سال يك مرتبه بجا اورى گناهان ما بين ان دو نماز را بيامرزد ودر روايت ديگر وارد است كه حضرت رسول ص فرمود ايا بتو نبخشم ايا عطائي بتو نكنم يا حبوة بتو ندهم ايا تعليم نكنم تو را نمازيكه اگر بجا اورى واز جهاد فرار كرده باشى وگناهان تو بقدر ريگ بيابان عالج وكف درياها باشد خداوند از تو درگذرد عرض كرد بلى يا رسول الله وظاهر ان است كه انحضرت اين نماز را روز قدوم جعفر از سفر حبشه كه با روز فتح خيبر مطابق بود باو عطا فرموده باشد كه حضرت فرمود ندانم كه بكدام يك بيشتر خوشنود باشم بقدوم جعفر يا بفتح خيبر ودر انحال جعفر وارد شد حضرت رسول ص برخواست وميان چشمان أو را بوسيد وبعد از ان اين عطيه باو عطا فرمود وأين نماز چهار ركعت است بدو سلام در هر ركعتي حمد وسوره بخواند بعد از ان پانزده مرتبه بگويد سبحان الله والحمد لله ولا إله إلا الله والله أكبر در هر كدام از ركوع وسر برداشتن از ان ودر سجده أولى وسر برداشتن از ان وسجده دويم وسر برداشتن از ان تسبيحات ده مرتبه بگويد كه عدد تسبيحات در هر ركعتي هفتاد وپنج مرتبه ودر مجموع نماز سيصد مرتبه مىشود ( مسألة 1 ) اين نماز را در هر وقت از روز يا شب جايز است بعمل أورد چه در حضر چه در سفر وأفضل أوقات ان روز جمعه است وقتيكه افتاب بلند شده باشد ودر شب نيمه شعبان سنت مؤكد است ( مسألة 2 ) سوره مخصوصة در اين نماز معتبر نيست لكن أفضل آنست كه در ركعت أول إذا زلزلت ودر دويم والعاديات ودر سيم إذا جاء نصر الله ودر چهارم قل هو الله بخواند ( مسألة 3 ) هر گاه مستعجل باشد جايز است تسبيحات را بعد از نماز بجا أورد چنانچه اگر حاجت ضروري دارد جايز